Geen CO2-taks op brandhout ? De groene fiscaliteit kan de verwarmingssektor grondig veranderen.

Groene fiscaliteit is een belangrijk instrument in het milieubeleid van de huidige regering. Het is bedoeld ons handelen in een duurzame richting te sturen via financiele stimuli en heffingen. De verwarming van woningen, die zo'n 75 % van het energieverbuik van een gezin uitmaakt, staat daarbij uiteraard op de voorgrond. Het isoleren van woningen wordt al langer door de overheid gesteund. Het is duidelijk dat een nieuwe reeks maatregelen eraan komt die betrekking heeft op het verwarmen zelf, alleen is het nog onbekend om welke het precies zou gaan. We pogen hier alvast een tip van de sluier op te lichten.

CO2-taksen

Het broeikaseffekt geldt als het voornaamste milieuprobleem ooit. Vooral de verbranding van fossiele brandstoffen zoals aardgas en petroleumderivaten is de schuldige, naast ontbossing. Verwarming in Europa is verantwoordelijk voor 20 tot 35 % van de totale uitstoot aan kooldioxide. De oplossing bij uitstek is energiebesparing en het gebruik van biobrandstoffen, voornamelijk hout. Bij de houtverbranding wordt de vrijgestelde kooldioxide gecompenseerd door de kooldioxide die nieuw opgroeiende bomen uit de lucht halen. Fossiele brandstoffen leveren ook nog een belangrijke bijdrage tot de vervuiling van water, lucht en bodem. bij de verbranding van hout geen netto CO2 produktie Het is dan ook niet verwonderlijk dat op Europees niveau een taks op fossiele kooldioxide eraan komt en dat deze niet zal gelden voor brandhout. Dit zal de prijs van brandhout verder drukken - in feite is ze al erg laag in vergelijk tot de andere brandstoffen.

Brandhoutkwaliteit

Om hout goed te verbranden is in de eerste plaats een goede kwaliteit brandhout nodig. Hier moet de overheid sterk normerend gaan optreden, want het gebruik van onvoldoende droog hout veroorzaakt een sterke milieuverontreiniging. Ecobonussen op brandhout van goede kwaliteit zijn weinig waarschijnlijk omdat de distributie sterk versnipperd is en te vochtig brandhout gewoon niet kan worden getolereerd. Wel is mogelijk dat brandhout uit duurzame bosbouw extra ondersteuning krijgt.

Ecobonussen op houtkachels

Goede houtverbrandingstoestellen zijn uiteraard wel geschikt om via ecobonussen te worden beloond, maar hier moet de overheid de normering nog aanvangen. Inzake rookgaskwaliteit vormen accumulerende houtkachels en niet-accumulerende houtkachels met automatische luchtsturing of katalysatoren de beste keuze. Inzake energie- en houtbesparing vertonen accumulerende houtkachels het hoogste verbrandingsrendement. Het lijkt logisch dat nieuwe ecobonussen gekoppeld worden aan een minimaal verbrandingsrendement van 75 tot 80 % en een maximum van 0,1 tot 0,2 % CO (koolmonoxide) in de rookgassen. Inzake het toekennen van deze bonussen zou zowel de aankoop van de toestellen als het gebruik ervan, via de aankoop van brandhout, kunnen gestimuleerd worden. Ook voor verbrandingsketels van centrale verwarmingstoestellen wordt aan ecobonussen gewerkt. Ook hier zouden verbrandingsrendement en CO-gehalte als norm kunnen dienen. De waarden zouden wat scherper moeten liggen dan bij houtkachels, omdat ze nog steeds fossiele brandstoffen gebruiken en omdat het nuttige rendement van centrale verwarmingstoestellen 10 tot 30 % lager ligt dan bij individuele verwarmingstoestellen zoals houtkachels. De overheid zit uiteraard met het probleem dat de konsument niet zomaar overschakelt van centrale verwarmings op houtkachels. De ecobonussen moeten voor beiden stimulerend optreden, zelfs al staan centrale verwamingsketels vandaag nog synoniem met aardgas- of mazoutbranders. Dat zal in de toekomst wel anders worden, naarmate houtkachels meer en meer als centrale verwarmingsketels functioneren. Ondertussen moet de overheid vooral hopen dat centrale verwarmingketels minder zullen moeten presteren in woningen waar het gebruik van houtkachels extra wordt gestimuleerd.

Houtkachelhandelaars afwachtend

Michel Dutry, als één der grootste Belgische importeurs van houtkachels uit ondermeer Finland, Denemarken en Nederland, is best tevreden met al deze toekomstbeelden. Hij waarschuwt ervoor de lat niet te laag te leggen. Met de warmte-accumulerende Tulikivi speksteenkachels hoeft hij in ieder geval niet voor strenge normen te vrezen, want met een verbrandingsrendement van meer dan 90 % en een CO-gehalte van minder dan 0,1 % zijn het absolute toppers. Ook de Danskan haardkachels en de Altech speksteenkachels van Dutry & Co kunnen een rendement van 75 tot 80 % halen en het CO-gehalte is uiterst laag door de automatische sturing van de verbrandingslucht met bimetaalveren en door het gebruik van katalysatoren.

Michel Dutry vreest evenwel dat het allemaal te lang gaat duren. België is er nog niet eens in geslaagd een minimale norm voor houtkachels te ontwikkelen, alhoewel die in buurlanden Duitsland en Nederland al jaren bestaan. Misschien is het instellen van normen voor ecobonussen eenvoudiger. In ieder geval is het noodzakelijk dat de overheid de konsument beter informeerd inzake de milieuvriendelijkheid van goede houtkachels. Een financiële bonus is prima, maar een goede infobrochure van de overheid is al even noodzakelijk en waarschijnlijk eenvoudiger.